ஊமை பெண் ஒரு கனவு கண்டாள்


MOVIE : VANAMBADI
MUSIC : KVM
SINGER : P SUSHEELA
LYRICS : KANNADASAN

uumai peN oru kanavu kaNdaaL – adhai
uLLaththil vaiththE vaaduginRaaL
veLiyE sollavum mozhiyillai
vEdhanai thiiravum vazhiyillai
veLiyE sollavum mozhiyillai
vEdhanai thiiravum vazhiyillai
uumai peN oru kanavu kaNdaaL – adhai
uLLaththil vaiththE vaaduginRaaL

paRavaigaL ninaippathai yaaraRivaar antha
paramporuL idhayaththai yaaraRivaar
kuzhanthaigaL eNNaththai yaaraRivaar antha
kulamagaL aasaiyai yaaraRivaar
uumai peN oru kanavu kaNdaaL – adhai
uLLaththil vaiththE vaaduginRaaL

uyiraRRa kodiyil malarnthirunthaal avaL
oru naaLaavathu magizhnthiruppaaL
ulagam kaaRRaayp piRanthirunthaalum
ovvoru naaLum vaazhnthiruppaaL
uumai peN oru kanavu kaNdaaL – adhai
uLLaththil vaiththE vaaduginRaaL

maanida jadhiyil piRanthu vittaaL avaL
maanida dharmaththil kalanthu vittaaL…kalanthu vittaaL
maanida jadhiyil piRanthu vittaaL avaL
maanida dharmaththil kalanthu vittaaL
maNNil vaazhavum mudiyavillai antha
vaanaththil paRakkavum siRagillai
uumai peN oru kanavu kaNdaaL – adhai
uLLaththil vaiththE vaaduginRaaL
veLiyE sollavum mozhiyillai
vEdhanai thiiravum vazhiyillai

**************************************************

ஊமை பெண் ஒரு கனவு கண்டாள் – அதை
உள்ளத்தில் வைத்தே வாடுகின்றாள்
வெளியே சொல்லவும் மொழியில்லை
வேதனை தீரவும் வழியில்லை
வெளியே சொல்லவும் மொழியில்லை
வேதனை தீரவும் வழியில்லை
ஊமை பெண் ஒரு கனவு கண்டாள் – அதை
உள்ளத்தில் வைத்தே வாடுகின்றாள்

பறவைகள் நினைப்பதை யாரறிவார் அந்த
பரம்பொருள் இதயத்தை யாரறிவார்
குழந்தைகள் எண்ணத்தை யாரறிவார் அந்த
குலமகள் ஆசையை யாரறிவார்
ஊமை பெண் ஒரு கனவு கண்டாள் – அதை
உள்ளத்தில் வைத்தே வாடுகின்றாள்

உயிரற்ற கொடியில் மலர்ந்திருந்தால் அவள்
ஒரு நாளாவது மகிழ்ந்திருப்பாள்
உலகம் காற்றாய்ப் பிறந்திருந்தாலும்
ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்ந்திருப்பாள்
ஊமை பெண் ஒரு கனவு கண்டாள் – அதை
உள்ளத்தில் வைத்தே வாடுகின்றாள்

மானிட ஜதியில் பிறந்து விட்டாள் அவள்
மானிட தர்மத்தில் கலந்து விட்டாள்…கலந்து விட்டாள்
மானிட ஜதியில் பிறந்து விட்டாள் அவள்
மானிட தர்மத்தில் கலந்து விட்டாள்
மண்ணில் வாழவும் முடியவில்லை அந்த
வானத்தில் பறக்கவும் சிறகில்லை
ஊமை பெண் ஒரு கனவு கண்டாள் – அதை
உள்ளத்தில் வைத்தே வாடுகின்றாள்
வெளியே சொல்லவும் மொழியில்லை
வேதனை தீரவும் வழியில்லை
_________________